دیدگاه کشاورزان:
ظرفیت نگهداری عناصر تغذیه ای از دیدگاه کشاورزان به عنوان یک فرایند در فعالیت خاک هم به عنوان منبع دریافت کننده و هم منبع رهاکننده عناصر تغذیه ای است. اهمیت آن برای کشاورزان ظرفیت نگهداری، سرعت رها سازی و توانایی خاک برای جانشینی آن و تهیه کردن عناصر تغذیه ای برای محصولات بعدی است.
تعاریف و بحث:
بار سطحی خالص خاک این امکان را فراهم می کند تا فرم های عناصرتغذیه ای نگهداری شود و در مقابل آبشویی حفظ شود. بارهای مثبت و منفی هر دو حضور دارند. البته بارهای منفی غالب ترند. توانایی برای نگهداشتن و بازگرداندن و جایگزین کردن عناصر تغذیه ای با بار مثبت به ظرفیت قابل تبادل کاتیونی اشاره می کند. افزایشPH محلول خاک باعث افزایشCEC می شود. به عنوان مثال برای کاتیون ها که دارای بار مثبت هستند به پتاسیم و آلومینیم و کلسیم و منیزیم و آمونیوم اشاره کرد. یون های با بار منفی یا آنیون ها که در سطح با بارهای منفی نمی توانند جذب شوند بیشتر در معرض آبشویی هستند و مثال برای آنها نیترات و کلراید و سولفات و فسفات است. فسفات و سولفات به سادگی نیترات آبشویی نمی شوند. فسفات تحرک کمتری در خاک ها دارد زیرا قابل حل نمی باشد و به رس ها متصل می شود. فاکتورهای مهم برای ظرفیت نگهداری عناصر تغذیه ای مانند PH، مقدار و نوع مواد آلی و بافت خاک و نوع رس است.
بررسی و مدیریت:
آزمایش خاک نشان می دهد که یک خاک می تواند عناصر تغذیه ای را به سرعت کافی برای نیاز گیاهان در آینده ای نزدیک فراهم نماید یا خیر. آزمایش خاک در اغلب موارد برای عناصری مانند پتاسیم و فسفر و منیزیم انجام می شود در حالی که خاک ها برای سایر عناصر تغذیه ای حتی عناصری که کمتر مورد نیازند می تواند آزمایش شود. درخاک هایی که میزان عناصر تغذیه ای آنها کم است، کشاورزان با به کاربردن سطحی از کود های شیمیایی این کمبود را جبران می کنند. در حالی که کود دهی سنگین می تواند در مدت زمان کوتاه باعث افزایش تولید شود اما می تواند باعث آبشویی و باعث هدر رفتن عناصر تغذیه ای شود. ظرفیت نگهداری عناصر تغذیه ای به وسیله ی افزایش موادآلی خاک بهبود می یابد. چرا که به عنوان منبعی برای عناصر تغذیه ای گیاهی است و به طور مستقیم بر مقدار آن موثر است و در طول زمان آنها را آزاد می سازد. تغذیه ی خاک با بقایای آلی و پوشش سبز و کود حیوانی نه تنها باعث بهبود ظرفیت نگهداری عناصر تغذیه ای می شود بلکه باعث بهبود ساختمان خاک و نفوذ آب و راحتی کار در خاک می شود.